
- Żywienie zwierząt fermowych

Współczesne rolnictwo stoi przed koniecznością pogodzenia wysokiej wydajności upraw z dbałością o środowisko, zdrowie gleb i roślin. Degradacja struktury gleby, zmniejszenie zawartości materii organicznej, susze oraz narastająca presja chorób i szkodników powodują, że rolnicy i ogrodnicy coraz częściej sięgają po naturalne, funkcjonalne rozwiązania. Jednym z nich jest chityna i jej pochodne (głównie chitozan) – biopolimer o unikalnych właściwościach, który coraz wyraźniej zaznacza swoją rolę jako wszechstronny komponent wspierający zdrowie gleb i roślin.
Chityna to naturalny, nierozgałęziony polisacharyd zbudowany z jednostek N-acetyloglukozaminy, łączących się wiązaniami β(1→4). Występuje powszechnie w przyrodzie jako główny składnik egzoszkieletów owadów, skorupiaków i ścian komórkowych grzybów.
Najczęściej wykorzystywana przemysłowo chityna pochodzi ze skorupiaków (krewetek, krabów), jednak coraz większym zainteresowaniem cieszy się chityna pozyskiwana z larw owadów (np. Hermetia Illucens). Cechuje się ona wysoką czystością, aktywnością sorpcyjną, niższą zawartością soli wapnia oraz wyższą biodostępnością. Forma chityny zawarta naturalnie w frassie (odchodach owadów połączonych z resztkami pokarmu i wylinkami) może być skutecznie stosowana jako naturalny biostymulator.
Działanie chityny w glebie nie ogranicza się jedynie do aspektu fizykochemicznego. Ten naturalny polimer jest silnym stymulatorem biologicznym, aktywującym procesy metaboliczne w roślinach.
Chityna i jej pochodna, chitozan, są uznawane za elicitory odporności roślin – substancje aktywujące mechanizmy obronne. Po zastosowaniu chityny wzrasta ekspresja genów odpowiedzialnych za syntezę fitoaleksyn i białek PR (pathogenesis-related), które zwiększają odporność roślin na stres biotyczny.
W praktyce chityna wspomaga rozwój roślin poprzez:
Dodatkowo chityna może indukować produkcję kwasu abscysynowego, regulującego zamykanie aparatów szparkowych, co ogranicza utratę wody podczas suszy.
Jedną z kluczowych właściwości chityny jest ograniczanie występowania chorób roślin. Działa ona na kilku poziomach:

Chityna pozytywnie wpływa na fizyczne właściwości gleby, poprawiając strukturę agregatów glebowych oraz zwiększając porowatość. Zwiększa dostępność wody dla roślin, działając jak naturalny hydrożel, co ma istotne znaczenie zwłaszcza na glebach lekkich oraz w uprawach pod osłonami.
Obecność chityny stymuluje rozwój korzystnej mikroflory glebowej, szczególnie bakterii Lactobacillus, Bacillus subtilis, Pseudomonas fluorescens i grzybów z rodzaju Trichoderma. Mikroorganizmy te wspierają wzrost roślin, produkując regulatory wzrostu oraz enzymy rozkładające związki niedostępne dla roślin.
Chityna znajduje szerokie zastosowanie zarówno w rolnictwie konwencjonalnym, jak i ekologicznym. Może być dostarczana w postaci:
Najlepsze efekty obserwuje się w regeneracji gleb zdegradowanych oraz w intensywnych uprawach ogrodniczych i sadowniczych.
Zainteresowanie chityną będzie rosło wraz z rosnącą potrzebą ograniczenia chemizacji rolnictwa. Możliwe nowe zastosowania obejmują ograniczanie stresu zasolenia, fitoremediację terenów skażonych oraz wzbogacanie kompostów. Chityna może stać się kluczowym składnikiem nawozów nowej generacji, wpisującym się w ideę rolnictwa regeneratywnego.
Chityna to jeden z najbardziej obiecujących biopolimerów wspierających zdrowie gleby i roślin. Dzięki swoim właściwościom może stać się ważnym narzędziem dla współczesnego rolnictwa, pozwalając zwiększyć wydajność upraw w sposób przyjazny środowisku.